Sınav kaygısı, çocuklar ve ergenler için doğal bir duygudur. Ancak olumsuz düşünceler yoğunlaştığında; huzursuzluk, gerginlik, kalp çarpıntısı ve dikkat dağınıklığı gibi belirtiler ortaya çıkabilir. Genetik ve çevresel faktörler bu süreçte etkilidir; özellikle ebeveynlerin kaygılı tutumları çocuklar için rol model olabilir.
Yoğun kaygı, çocuğun kendini yetersiz hissetmesine ve sosyal olarak geri çekilmesine neden olabilir. Oysa bu düşünceler gerçeğin kendisi değil, zihnin ürettiği senaryolardır. “Çalışırsam başarabilirim” gibi gerçekçi ve olumlu düşünceler kaygının azalmasına yardımcı olur.
Amaç kaygıyı tamamen yok etmek değil, onunla birlikte hareket edebilmeyi öğrenmektir. Bu süreçte ebeveynlerin kendi kaygılarını yönetmesi, çocuğa birey olarak yaklaşması ve sınav dönemlerinde dinlenme alanları oluşturması önemlidir. Kaygı günlük yaşamı etkileyecek düzeye ulaştığında ise profesyonel destek almak faydalı olabilir.
Asena GÜVERCİN
Psikolog