Kardeş kıskançlığı, çocukların “beni artık sevmeyecekler mi?” endişesinin dışa vurumudur.
Bu süreçte en önemli ihtiyaçları, güven duygusunun yeniden inşasıdır.
Ebeveynler olarak yapmamız gereken, kıyaslamalardan kaçınmak, büyük çocuğa “sen artık abisin, ablasın” diyerek sorumluluk yüklemek yerine, onun da hâlâ çocuk olduğunu unutmadan birebir zaman geçirmektir.
“Seninle özel oyun saati yapalım.” gibi cümleler, çocuğa sevildiğini ve önemli olduğunu hissettirir.
Ayrıca duygularını ifade edebilmesi için alan açmak, resim çizmek, hikâye anlatmak gibi yollarla iç dünyasını anlamaya çalışmak kıskançlığı azaltır ve kardeşlik bağlarını güçlendirir.
Emine Sümeyye KOÇYİĞİT
Sosyal Hizmet Uzmanı